فلافل

دنگی بوآ

http://www.youtube.com/watch?v=l4i-kmRALRs&feature=share

جبری یا زبری

http://www.youtube.com/watch?v=Ea4SGmXts9c&feature=share

با ذکر تاریخ روز آن در این پست بنویسم...برای پیگیری این نوشته ها و چند باره نخواندن آن به تاریخ

بالای نوشته مراجعه شود

دوشنبه ۱۷ بهمن

زن سفید سفید سفید بود و مرد سیاه سیاه سیاه.....وقتی که کنار هم می ایستادند انگار کله ی خرمایی در یک کاسه ی ماست......ابتدا اینگونه تصور می شد که با ازدواج این دو سفید ها و سیاهان با هم آشتی کنند اما همه ی آن آرزوهای خوش خیالانه تبدیل شد به عرصه ی دعواهای نژادی...سیاهان می گفتند که ژن سیاه ژن قدرتمند تریست و حتمن بچه شان سیاه در می آید و سفید ها به شیوه ی دیگری همین ادعا را مطرح می کردند...سیاهان شروع کردند به ترانه ساختن و با هم می خواندند " سیا سیاهای خومون سفیدا نیان داخلمون" و سفید ها می خواندند" از کوچه در آمدی و سیبم دادی/مانند خودت سرخ و سفیدم دادی...... این دعوا ها ادامه داشت تا اینکه بالاخره روز موعود فرا رسید و بچه به دنیا آمد اما نه سیاه بود و نه سفید ...سبزه بود و همه با هم صدایش زدند بوشهر

پی نوشت 1: بوشهر شهریست در جنوب ایران که مردمش به قالی می گویند غالی و بیشتر همین مردم سبزه اند
پی نوشت 2:این داستان تقدیم می شود به رضا ناجی بوشهری
پی نوشت 3:سفید سفید صد تومن..سرخ و سفید سیصد تومن...حالا که رسید به سبزه هرچی بگی می ارزه

چهارشنبه 14 دی

میشت سکینه به شوهرش صفر گفت: صفر مو از بچگی دلوم می خواسته تو مسجدا از شیخ سوال بپرسوم مخصوصا از وقتی بلندگو اومده ولی بلد نیسوم چه بپرسوم تا چند روز دیگه هم می میرُم و تو دلوم می مونه..صفر گفت : تو سی چه هیچوقت سی مو نگفتی تا راهنماییت کونوم و بعد هم گفت: سی شیخ بگو جدیدا مد شده مردم سفره ی افطاری می دن ولی به جای دعوت از فقرا از اعیون دعوت می کنند که بیان سر سفره ی افطاری آیا به نظر شما ای کار دُرُسِن؟...میشت سکینه گفت ما خو تو ولاتمون اصلا اعیونی نداریم و صفر گفت کار ای چیا نداشته باش سوال سوال قشنگی اِن و جواب می ده.......آن روز بعد از نماز ظهر وقتی که نوبت سوال و جواب با شیخ رسید دلهره همه ی وجود سکینه را گرفت اما خودش را نباخت و قبل از اینکه مثل همیشه کل زینب میکروفون را بچاپد میکروفون را گرفت و همان سوالیکه صفر به او گفته بود را مطرح کرد ...کمی آنطرف تر صفر نشسته بود و در حالی که دانه های تسبیح را بالا و پایین می انداخت زیر لب زمزمه می کرد"قربون اعیون گفتنت برُم غوغا کِردی سکینه غوغا کِردی"

سه شنبه 6 دی

زمانی بزرگترین لذت دنیا برای من خواندن مجله ی فیلم بود حتی دوباری تصادف کردم چون نمی توانستم برای خواندن آن تا خانه صبر کنم و همینطور سوار موتور صفحات آن را مرور می کردم ..دوستی داشتم که ده سالی از من بزرگ تر بود و می گفت که من هم تا بیست و هشت سالگی مجله فیلم را می خوانده ام یکبار هم بحث سیگار شد و گفت تا بیست و هشت سالگی سیگار نمی کشیده و من برایم محال بود که روزی مجله فیلم را نخرم و سیگار بکشم..حال بیست و هشت سالم شده و دیگر مجله فیلم را نمی خوانم اما هنوز سیگار نمی کشم برآیم دعا کنید

شنبه  سوم دی

اگر نیوتون بوشهری بود و بعد از کشف قانون جاذبه آن را برای یکی از همشهری هایش توضیح می داد با این جواب مواجه می شد(خیلی مممنون خسته نباشی ولی ننه ی مو هم می فهمید وقتی یه سیبی از درخت می افته لابد یه چیزی تو زمین وجود داره)

مغازه ای بود در خیابان لیان بوشهر که بهترین کفش های جهان را می فروخت اما چون آینه ای در مغازه نبود کسی تمایلی به خرید از او نداشت ..یک روز من همین موضوع را با او مطرح کردم اما عمرش کفاف نداد که این ایده را عملی کند و چند روز بعد مرد...توی فاتحه اش پر تا پر بود از کفش هایی که مردم از مغازه های دور و برش خریده بودند و خطیب مجلس که می گفت مرحوم جعفر آنقدر زلال بود که می شد خود را تمام قد در او مشاهده کرد

پنجشنبه بیست و چهار آذر

از وقتی که غلامرضا با خیرالنسا ازدواج کرده بود هر روز چند متری خانه اش کش می آمد ...اوایل فکر می کرد که اشتباه می کند اما وقتی که متر را به دست دیگران داد مطمئن شد که برکت این عشق در وسعت است...کم کم همه ی محل متوجه این موضوع شدند و پیاده و با متورسیکلت می آمدند به دور خانه ی آنها طواف می کردند...یکی هم از روی حسادتش روی دیوار خانه ی آنها نوشت لب خیرو معجزه می کنه

چهارشنبه بیست و سه آذر

از تو می پرسند که نظرت درباره ی فیلم باشو غریبه ی کوچک چیست در حالی که تو در سن و سال کمی آن فیلم را دیده ای و از آن موقع تا به حال صد و هشتاد درجه زیبا شناسی ات عوض شده است پس تو به ناچار می گویی که یکبار دیگر باید این فیلم را ببینم....از تو می پرسند که فلان آدمی که ده سال پیش با او قهر کرده ای چگونه آدمیست و تو بلافاصله می گویی فلان است.....می خواستم بگویم که ای کاش این امکان وجود داشت که یکبار دیگر آدم ها را مثل یک فیلم از اول مشاهده کرد و بعد یادم آمد که برای دیدن دوباره ی دونده و پیدا کردن دی وی دی آن چه مشقتی کشیدم

 سه شنبه بیست و دو آذر

دوستت هزار و یک حسن دارد ولی یک حسن ندارد ...می خواهی به خودش بگویی می بینی دو حسن ندارد و آن دیگری شنیدن حرفیست بر خلاف میل...می نشینی با خودت جمع می زنی و ترجیح می دهی این دو حسن نداشته را به آن هزار و یک حسن ببخشی اما هنوز دلت پراست و حداقل لازم می بینی که جایی از آن حسن نداشته ی دوستت حرفی بزنی تا سبک شوی..همین کار را هم می کنی و ناگهان می بینی حرف یا غیبتت را به گوش دوستت رسانده اند و دوستی به هم می خورد .....در نتیجه ی همین دعوا هر روز یکی از حسن های دوستت برای تو کم می شود و به تدریج از هزار و یک حسن می رسد به یک حسن اما همان یک حسن می ماند و هیچ جوری هم پاک نمی شود و باز می بینی هنوز هم دلت پر است....نتیجه دلی و ریاضی این نوشته این است که یک از هزار چیزی کم ندارد و البته خودم بهتر از هر کسی می دانم که چقدر این نتیجه گیری نتیجه گیری لوسیست

دوشنبه بیست و یک آذر

پشت موتور دوستت نشسته ای و عنقریب است که او با موتور به ماشینی بزند که از آن سوی فلکه می آید....به او می گویی که سرعتت را کم کن و او می گوید که حق تقدم با من است...چنین آدم هایی نه تنها آبروی قانون را می برند که در مراحل بعدی آبروی فلسفه و هنر و دین و ایدئولوژی ها و قدرت را هم بر باد می دهند

در پاریس

گلی نمی روید

مگر آنکه در بوشهر

تو را بوسیده باشند

در تبت

خدایی از کوه بالا نمی رود

مگر آنکه در بوشهر

تو را بوسیده باشند

در مصر

فرعونی نمی میرد

مگر آنکه در بوشهر

تو را بوسیده باشند

زیبایی ات را در قاب عکسی

به تهران می برم

و دیوارها گوش هایشان را نشانم می دهند

این سطرها ابتدای شعری بود که علی رغم طولانی شدنش تمام نشد

همینطور حرف های زیادی داشتم که بدون اینکه در وبلاگم بنویسمش تمام شد

ممکن است که نباشم برای مدتی و شاید غیبتم طولانی شود

طولانی تر از همه ی نبودن های این چند وقت

زنی بود

که اعتراف مرا به دوست داشتنش

باور نمی کرد

دو راه بیشتر نداشتم

بمیرم

و یا توی چشم های او بمیرم

اما

عزراییل را دیدم

مرده ها را به این دنیا باز می گرداند

فکر کن

تو مرده باشی

و هیچکسی هم توی آن دنیا نباشد

دلت برای شعرهایم تنگ نخواهد شد؟

مثل زنی که موهای بلندی دارد

به باد محتاج بودم

تا سیگاری را

توی تنهایی ام خاموش کنم

و نمی دانستم

باد ما را خواهد برد

 ۱۵اسفند ساعت ۱۶مهمان شب شعر دانشگاه شیرازم و خوشحال می شوم دوستان

شعر دوست شیرازی خود را در سالن علامه ببینم ضمن اینکه به دلیل مشغله های

ذهنی دیگر از امروز 4 اسفند ماه به مدت دو ماه پست وبلاگی نخواهم داشت

دوستانی که سوال و یا کاری دارند به جای گذاشتن پیام خصوصی می توانند

به این شماره  ۰۹۱۷۳۷۰۹۱۴۶  زنگ بزنند

تاریکی گیسوانت

روشن می کند قلبم را

و با روشنی چشم هایت

دندان هایم را تیز می کنم

در من

هواپیمای بی سرنشینی ست

که از شناسایی دهان تو باز می گردد

و با همین مدارک زنده

از تیرک برق کوچه ات

پناهندگی سیاسی می گیرم

قبل از آنکه ببینمت

شاعر بیچاره ای بودم

که حتی سیگار نمی کشید

بدون تو

از بیمارستان های روانی ترخیص می شدم

و بمب های صوتی

موجی شدن مرا باور نمی کردند

چه خوب که زنده ام

و شهادت خودم را از نزدیک می بینم

1

مذهبی ترین آدم ها در ایران راننده های اتوبوسند

بدون توسل به ائمه رد شدن از این جاده ها

ممکن نیست

دوستی تعریف می کرد که فرمانده ی ما در جنگ

روی سنگرها می ایستاد و رو به تیربار دشمن سیگار

می کشید

در نظر بگیرید کسی را که هر روز به مرگ فکر می کند

و هر آن ممکن است جانش را از دست بدهد

رسیدن به چنین عرفان و شرایطی برایش طبیعی است

در سینما روز اول فیلمبرداری را روز از دست رفته محسوب می کنند

چرا که بدن همه سرد است و باید همه به شرایط سینما

بازگردند

دزدان خانه و مغازه قبل از مراسم شبانه ی دزدی شان

کلاه عابرین پیاده را می دزدند تا دستشان گرم بشود

شهادت هم چنین وضعیتی دارد و باید بدنت گرم باشد

و گرنه امکان پذیر نیست

2

نقل قولی است از پیامبر با این مضمون که اگر نبود دلتنگی یاران

نسبت به من دوست داشتم که شهید بشوم و از دوباره به دنیا آمده

و از دوباره شهید بشوم

مهم ترین نکته در دل کندن از این دنیا هم همین دلتنگی ست

مثل کسی که در غربت دلتنگی دوستان و هم زبان هایش را دارد

مرحوم علیباش بوشهری تعریف می کرد که خیرو (خیرالنسا) از مسجد

به خانه آمد و گفت علیباش شیخ تو مسجد گفت که اگه آدم خوبی

باشین خدا تو اون دنیا هم با شوهراتون محشورتون می کنه

همونجا زدوم تو سر خودوم گفتوم  واویلا مو تو ای دنیا هم

به سختی تحملت کردوم

جدای دلتنگی این حس همیشه با آدم ها هست که  هنوز

خیلی از کارهایشان را به سرانجام نرسانده اند  و هنوز

برای شهادت زود است

3

در دهه ی چهل و پنجاه شمسی مهم ترین سوال ذهنی مذهبی های معترض

این بود که کمونیست ها علی رغم عدم اعتقادشان به وجود جهانی فراتر

از این جهان چطور حاضر می شوند که برای رسیدن به عدالت

اجتماعی سر بدهند

از نظر اینان کار بی مزد کردن اجر آدمی را ضایع می کرد

و یا در شکل روشنفکرانه ترش با خود می گفتند حالا که فلانی

شهید شده است خدا هم تخفیف می دهد و قید کفر گفتن بنده اش را

می زند

در همین سال ها بود که دکتر شریعتی با نظریه ی شهادتش آتشی

به خرمن انقلابیون انداخت و باز در همین سال ها بود که برادر زن

کمونیست او در یک حرکت ضد آمریکایی به شهادت رسید

4

خیلی سخت است که هم به زندگی فکر کرد و هم سودای

شهادت داشت

شهادت از آن مواردی ست که ژانرت باید از قبل مشخص

باشد و یک بام و دو هوا نمی شود

پیرمردی بود در بوشهر که هر گاه کسی می خندید می گفت

نخندین ما شهید دادیم اما تعریف کردن کار همین پیرمرد

موجب خنده است پارادوکس جالبی شد نه؟

و نبستی

بازاریان جواهراتت را دزدیدند

شاعران شانه هایت را

 بعد

 پنجره ها را بستم

تا هیچ پلیسی تنهایی ام را نبیند

عزیزم

کار نوابغ همین است

دری را باز می گذارند

و ما مجبور می شویم پنجره ها را ببندیم

1

انیشتن و ادیسون با عنوان نابغه در ذهن خیلی از ایرانی ها

جا خوش کرده اند و در هنگام تعریف از دوستان و آشنایان

هم به این دو اسم پناه می بریم مثلا می گوییم

زینبو دست ادیسون از پشت بسته

یا

علی آقا انیشتن قالپاق دزداست

فوق تخصص بودن هر کسی در هر رشته ای می تواند

نبوغ تلقی شود و بر خلاف مراسم عقد که چند شاهد می خواهد

یک شاهد هم کافی ست حتی اقرار نابغه به نبوغ خود هم می تواند

جدی تلقی شود

2

کمتر پیش آمده کسی به برنده ی صلح نوبل پسوند نبوغ

بچسباند از نظر خیلی ها تنها تفاوتشان با برنده ی چینی

امسال نوبل این است که آنها حوصله ی این را ندارند

که سال های زیادی از عمرشان را پشت میله های زندان

سپری کنند حتی در نزد مخاطب ایرانی برنده ی نوبل

فیزیک در صد بیشتری از نبوغ را کسب می کند تا برنده ی

نوبل ادبیات

از میان دکترها هم فقط دکترای پزشکی را به عنوان دکتر

قبول دارند و مابقی دکترها فقط حوصله ی بیشتری داشته اند

تا مدرک تحصیلی خود را ارتقا ببخشند

3

 نبوغ محمد ابن عبدالوهاب خالق اسلام وهابی در این بود که توانست

 منافع اسلام مهجور حنبلی سلفی را به منافع قدرت

و آل سعود پیوند دهد و با محوریت قرار دادن شیعه به عنوان

تنها دشمن واقعی خود همه ی انشعاب های اسلام سنی مذهب

با همه ی تفاوت های بنیادینشان را به گرد خود جمع آورد

و از این حیث به گسترش اینگونه از اسلام اندیشی

پرداخت و البته نبوغ آل سعود  در این بود که همینکه

این وهابی های دو آتشه خواستند به قدرت او آسیبی برسانند آنها

را به جان دولت کمونیستی افغانستان انداخت و بعد از جنگ و در

سال های اخیر هم با پشت در گذاشتن آلترناتیو شیعه و قدرت

اندکی که به آنها داد دهان این یاران سابق را بست

در ایران نبوغ  دکتر شریعتی در این بود که موفق شد نهضت امام

حسین را به اعتراض مردم ایران پیوند بزند و نبوغ امام موسی صدر

در لبنان این بود که با شمایل مسیح وار خود همچون رهبری فرا شیعی

به باز ستاندن حقوق از دست رفته ی شیعه در تقسیم بندی های

مذهبی لبنان اقدام کند

4

بعضی ها نبوغشان در این است که حرف هایی بزنند که  تازه صد سال

بعد همه بدانند که او چه می گفته و بعضی ها هم نبوغشان در این است

که حرف های صد سال بعد و صد سال قبل را به گونه ای ساده اش

کنند که همه از آن سر در بیاورند

آن چیزی که اهمیت دارد این است که این نبوغ باید بتواند با قدرت

و یا علاقه ی مردم هماهنگ شود و یا بتواند قدرت و علاقه ی مردم

را تغییر دهد وگرنه تبدیل به حماقت می شود

در خانه ای که پدر طلافروش است نبوغ فرزند در طلا فروشی

می تواند به توسعه ی کار پدر بیانجامد و مثلا از یک مغازه ی

طلافروشی به یک کارگاه بزرگ ساخت طلا و جواهرات تبدیل

شود اما همین پدر به دلیل عدم آگاهی اش از امور کاپیوتری حاضر

نیست روی نبوغ کامپیوتری دیگر فرزندش سرمایه گذاری کند

و آن را یک ریسک تلقی می کند

همینطور شعر گفتن در جامعه ای که کتاب نمی خواند شبیه

 به یک حماقت است تا نبوغ  و در بهترین حالتش می تواند

به پر کردن اوقات فراغت نویسنده اش منجر شود

در چنین جامعه ای سانسورچی ها از عذاب وجدان دق می کنند

چرا که همه ی تلاش و آرمانشان را بر روی سانسور

چیزی گذاشته اند که کسی آنها را نمی خواند

برای سه شب بی خوابی ام

کفایت نمی کند

و سه هزار جوک

برای خنداندنم

در انتظار چیز های کوچکی بودم

و حالا حسرت های بزرگی دارم

1

امروز با سوالی مواجه شدم عجیب

یک زن در مراسم ختم مادر خود مردی را می بیند

که قبلا او را نمی شناخت او با خود اندیشید که این مرد

بسیار جذاب است او با خود گفت او همان مرد رویایی

من است و در همان جا عاشق او می شود اما هیچگاه از

او تقاضای شماره نمی کند و دیگر آن مرد را نمی بیند

چند روز بعد او خواهر خود را می کشد به نظر شما

انگیزه ی او از قتل خواهر خود چه بوده است؟

این تست در سال 2005 پس از 2 سال تحقیق

در آمریکا انجام شده است وصد در صد قاتلان

سریالی به آن پاسخ صحیح داده اند

2

پلیس بحرین ورود مهاجران جویای کار بنگلادشی را

ممنوع کرده است به دلیل اینکه مثل آب خوردن آدم

می کشند در افغانستان جنگجویان طالبان به آن آدم

آرمان طلب اروپایی هم رحم نمی کنند که کار و زندگی اش

را رها کرده تا در پوشش نیروهای سازمان ملل

به بیابان های افغانستان بیاید و حتی الامکان

آمپولی به انسان سرماخورده ی قندهاری بزند

انسان مدرن با تقبیح قرون وسطا فاشیست را

پایه گذاری کرد و انسان پست مدرن هم که تازه

از راه رسیده است و هنوز نفسش از جای گرمی

بلند می شود

همه ی ما کم و بیش به جنایت کردن مشغولیم

حتی آن آدم آرمان طلب اروپایی هم دارد در حق

زندگی خود جنایت می کند که برای آمپول زدن

به افغانستان می رود

تازه این سویه ی خوب ماجراست بیشتر آدمکش های

جهان آدم های آرمان طلبی بودند

انسانی مثل بن لادن از همه ی رفاه و ثروت خود

می زند تا در کپری در افغانستان بنشیند و کنار فقرای امت

شیر بز بنوشد

نفرت برادر عشق است و حتی از طریق مادری

با هم خواهر هم می شوند

3

اما حد واسط همه ی این ها را منافع می سازد

حال ممکن است این منافع ایدئولوژیک باشد

ادبیات باشد

اقتصادی باشد

و مهم تر از همه عاشقانه باشد

4

جواب سوال امروز به سویه ی عاشقانه منافع مربوط

می شود آن زن خواهر خود را می کشد تا یکبار

دیگر آن مرد رویایی را در مراسم ختم خواهرش ببیند

کسانی که خیلی سریع به این سوال جواب صحیح داده اند

حاضرند برای منافعشان هر کاری بکنند